المپیاد علمی فلسفه و منطق

«بنام يگانه بی همتايي که رحمتش بی انتهاست»

دبيرخانه کشوری فلسفه و منطق با همکاری گروه آموزشی فلسفه و منطق استان برگزار می کند:

المپياد علمی فلسفه و منطق(ويژه دانش آموزان سال سوم ادبيات)

 اهداف: به روز رسانی اطلاعات و ترغيب دانش آموزان به استفاده از فن آوری های نوين در فرايند يادگيری و شناسایی و تشویق دانش آموزان با ذوق و توانمند.

نحوه برگزاری المپياد

اين المپياد درسه مرحله برگزار می شود : 1- مرحله شهرستان2- مرحله استانی3- مرحله کشوری

مرحله اول در آموزشگاه توسط ميران مدارس برگزار می گردد و پس از تصحيح برگه توسط دبیران فلسفه و منطق اسامی دانش آموزانی که موفق به  کسب 75% نمره آزمون  شوند به همراه اوراق امتحانی به گروه آموزشی فلسفه و منطق شهرستان منوجان ارسال می شود و گروه فلسفه پس از ارزیابی اوراق و نمرات با توجه به سهمیه نسبت به معرفی 6نفر از نفرات برتر جهت شرکت در مرحله دوم اقدام می کند و دانش آموزان در صورت کسب موفقیت در استان به مرحله کشوری المپیاد راه پیدا خواهند کرد.

نحوه اهداء جوائز: در مرحله اول نفرات اول تا سوم از طرف مديريت آموزشگاه مورد تشويق قرار خواهند گرفت ونفرات برتر شهرستان توسط اداره آموزش و پرورش منوجان مورد تقدير قرار می گيرند و برگزيدگان مرحله استانی و کشوری با جوايز ارزنده به ترتيب توسط سازمان آموزش و پرورش استان و دبیرخانه کشوری فلسفه و منطق مورد تقدير قرار می گيرند.

قابل توجه :با توجه به اينکه گروه آمـوزشی فلسـفه و منطـق شهرسـتان منوجـان  قصــد دارد «مسابقه سنجش استدلال و هوش منطقی» را برگزار کند دانش آموزانی که در مرحله آموزشگاهی المپياد دارای بالاترين رتبه ها در مدرسه خود باشند جهت شرکت در اين مسابقه دعوت می شوند.

منابع: مرحله اول درس 1 تا7 کتاب منطق و درس 1 تا5  کتاب فلسفه

 (سئوالات مرحله اول توسط استان و در حیطه فرا دانشی طرح شده اند)

تاریخ برگزاری آزمون مرحله اول(آموزشگاهی):دوشنبه 4/11/89 ساعت9 صبح

آيا خداوند مي تواند در روز قيامت شيطان را باز خواست كند؟

خداوند متعال شيطان را در روز قيامت به خاطر سه نوع گناه مورد بازخواست قرار مي دهد؛ نخست اينكه به امر پروردگار متعال نافرماني كرد، خداوند در قرآن مي فرمايد:
و (ياد كن) هنگامي را كه به فرشتگان گفتيم: براي آدم سجده و خضوع كنيد همگي سجده كردند؛ جز ابليس كه سرباز زد، و تكبر ورزيد، (و به خاطر نافرماني و تكبرش) از كافران شد.
دوم بخاطر تكبر و استكبار، در آيات مختلفي خداوند متعال به استكبار شيطان اشاره كرده است. ابليس دعوي انانيّت كرد و در مقابل حضرت حقّ، به محاجه پرداخت و گفت: اَنا خيرٌ منِهُ، من از آدم بهترم، چون مرا از آتش آفريدي و او را از گل!
استكبار يعني خود را بزرگ ديدن، همين امر موجب هبوط و نزول شيطان از بهشت شد، و او را ملعون و جهنمي و مطرود و منفور شد. چرا كه در قبال حقّ، خود را صاحب اثر دانست، و اين خيالي است عظيم و گناهي است نابخشودني.
خداوند در قرآن مي فرمايد: فَبِئسَ مَثوي المُتكَبّرينَ «پس بد است جايگاه متكبّران» و جهنم جايگاه متكبران است. و از آيات مختلفي همين معنا استفاده مي شود، بخاطر پرهيز از اطناب كلام از آوردن همة آنها پرهيز مي كنيم.
سوم بخاطر وسوسه و فريب انسانها: شيطان و طايفه اي از جنّ كه موجب لغزش انسانها مي شوند در روز قيامت مورد بازخواست قرار خواهند گرفت:
«در آن روز كه (خدا) همة آنها را جمع و محشور مي سازد، (مي گويد:) اي جمعيت (شيطان و) جنّ شما افراد زيادي از انسانها را گمراه ساختيد .... »
از اين روي خداوند در روز قيامت مي تواند شيطان را بخاطر سه گناه مورد بازخواست قرار دهد. و هيچ منافاتي با مهلت دادن خداوند به ابليس و خلقت او ندارد، چرا كه اولاً: شيطان موجودي است مختار كه خداوند متعال هر دو راه را به او نشان داده است، و مي توانست به راه راست برود و هرگز گمراه نشود، خداوند متعال مانند هر موجود مختاري براي آنها (طايفه جن كه شيطان هم از آن طايفه است) رسولاني را فرستاده است، تا آنها را راهنمايي كنند:
«(در آن روز به آنها مي گويد) اي گروه جنّ و انس! آيا رسولاني از شما به سوي شما نيامدند كه آيات مرا برايتان بازگو مي كردند، و شما را از ملاقات چنين روزي بيم مي دادند؟ آنها مي گويند: بر ضد خودمان گواهي مي دهيم؛ (آري ما بد كرديم) ... »

ثانياً: هر موجود ديگري مي توانست جاي او باشد؛ اجباري در كار نبود كه حتماً اين مأموريت را بايد ابليس برعهده بگيرد، نه تنها جبري در كار نبوده است، بلكه خود ابليس داوطلبانه خواست كه خداوند به او مهلت دهد تا بتواند بوسيلة همين مهلت وسوسه گناه بكند.
شيطان از روز اول خلقتي پاك داشت، مانند همة موجودات ديگر، انحراف و انحطاط و بدبختي و شيطنت با اراده و خواست خودش به سراغش آمد، بنابراين خداوند ابليس را از روز اول شيطان نيافريد، او خودش خواست شيطان باشد ولي در عين حال شيطنت او نه تنها زياني به بندگان حق طلب نمي رساند بلكه نردبان ترقي آنها است.

منتها اين سؤال باقي مي ماند كه چرا خدا در خواست او را دربارة ادامة حياتش پذيرفت، و چرا فوراً نابودش نكرد؟!
عالم دنيا ميدان آزمايش و امتحان است (آزمايشي كه وسيلة پرورش و تكامل انسانها است) و مي دانيم آزمايش جز در برابر دشمنان سرسخت و طوفانها و بحرانها امكان پذير نيست.
البته اگر شيطان هم نبود هواي نفس و وسوسه هاي نفساني انسان را در بوتة آزمايش قرار مي داد، اما با وجود شيطان اين تنور آزمايش داغتر شد، چرا كه شيطان عاملي است از برون و هواي نفس عاملي است از درون!
آنچه حاصل شد اين بود كه شيطان به حكم اراده و آزادي در برابر اعمال خلاف خود مسئول است، از آنجا كه امتناع شيطان از سجده كردن، براي آدم ـ عليه السّلام ـ يك امتناع ساده و معمولي نبود و يك گناه عادي هم محسوب نمي شد، بلكه يك سركشي و تمرد آميخته با اعتراض و انكار مقام پروردگار بود، زيرا اينكه مي گويد: من از او بهترم در واقع به اين معني است كه فرمان تو در مورد سجده بر آدم، بر خلاف حكمت و عدالت است، و موجب مقدم داشتن «مرجوح» بر «راجح» است به اين جهت مخالفت او سر از كفر و انكار علم و حكمت خدا در آورد و به همين جهت مي بايست تمام مقامها و موقعيت هاي خويش را در درگاه الهي از دست بدهد، به همين سبب خداوند او را از آن مقام برجسته و موقعيتي كه در صفوف فرشتگان پيدا كرده بود بيرون كرد. فرمود: از اين مقام، بدترين ننگ و عار بيرون رو و با خواري و ذلت فرود آي» و سوگند ياد مي كنم كه هركس از تو پيروي كند، جهنم را از تو و آنها پرسازم.